Schermafbeelding 2020 10 08 om 09.27.52Kirti Bahadoersing Beleidsmedewerker, gemeente Den Haag

‘Tien jaar terug kreeg ik een baan bij de dienst SZW. Mijn eerste echte fulltimebaan! Den Haag is een superdiverse stad en ik verwachtte dat de gemeente net zo divers zou zijn als mijn medestudenten tijdens mijn studietijd. Niets bleek minder waar. Ik kwam in een andere wereld terecht: mijn collega’s waren wit en een stuk ouder dan ikzelf. Ik begreep ze niet en zij mij ook niet.  

Afdelingsborrel
Neem mijn eerste afdelingsborrel. Afgesproken was dat de kosten gedeeld zouden worden. Daar was ik het mee eens. Maar op de borrel viel me iets op wat ik nog niet eerder had gezien: mijn collega’s bestelden drankje na drankje na drankje. Slot van het verhaal: ik moest 12 euro betalen terwijl ik 1 frisdrankje had gedronken. Mijn collega die het had georganiseerd, ergerde zich toen ik dit aankaartte en alleen mijn eigen drankje wilde betalen. Ze had het toch afgestemd? Ze snapte mij niet en ik snapte haar niet.

Een grote fout?
Ik zal ook nooit vergeten dat ik een keer een fout had gemaakt die door mijn collega in ons teamoverleg werd aangekaart, zonder mijn naam te noemen en zonder het eerst met mij te bespreken. Het leek alsof ik een grandioze fout had gemaakt. Ik kon wel door de grond zakken. Na het overleg heb ik er samen met hem naar gekeken en toen bleek het om een minimale fout te gaan. Ik vroeg me af waarom had hij het zo had opgeblazen en dit niet eerst rustig met mij had besproken. Deze manier van omgaan met elkaar vond ik niet respectvol. Hierdoor heb ik me lange tijd niet thuis gevoeld op die afdeling en durfde ik steeds minder van mezelf te laten zien.

Stille kracht
Pas later besefte ik dat de meeste van mijn witte collega’s nooit zijn opgegroeid met mensen met een andere culturele achtergrond en misschien daardoor niet in de gaten hadden hoe kwetsend hun gedrag op mij overkwam. Zo vond ik het lastig om tegen oudere collega’s in te gaan. Daarom ben ik in de jaren daarna mezelf steeds meer gaan laten zien en bewust verbinding gaan maken. Ik ben blij dat ik dat heb gedaan. Want waar ik eerst een stille kracht was die niet veel zei, werd ik langzaam aan steeds zichtbaarder en kregen collega’s begrip voor mijn zienswijze. Zo zijn leuke gesprekken ontstaan en nieuwe vriendschappen.

Tip
De bal ligt niet alleen bij onze collega’s van niet-Nederlandse afkomst om die verbinding met elkaar te zoeken, maar moet als vanzelfsprekend van beide kanten komen. We vormen met elkaar de Haagse maatschappij, we werken elke dag met elkaar samen. Zullen we dan met elkaar ervoor zorgen dat al onze collega’s zich thuis voelen bij de gemeente?’

Den Haag besteedt aandacht aan diversiteit. Kun je jezelf zijn in je werk? Waarin wel en waarin niet? In een mooie serie vertellen 6 medewerkers hun ervaringen. Dit is hun waarheid.

De gemeente Den Haag werkt met elkaar aan een inclusievere werkomgeving.