profiel sewan

Voordat ik iets vertel over hoe PRINS27|in het Koorenhuis omgaat met diversiteit, begin ik eerst bij mijzelf. Aangezien die twee dingen niet los staan van elkaar.

Mijn ouders zijn in de jaren ’60 vanuit Istanbul Turkije naar Nederland geëmigreerd als gastarbeiders. Dat maakt mij een zogeheten tweede-generatie allochtoon. Opgroeien met een andere culturele identiteit - in mijn geval Armeens en Turks - en tussen verschillende andere culturen is iets wat voor mij altijd heel gewoon is geweest, ook al had ik in mijn jonge jaren wel wat moeite om die verschillende identiteiten een plek te geven. 

Van de maatschappelijke discussies en ontwikkelingen rond het thema culturele diversiteit, migratie, etc. kreeg ik pas iets mee toen ik rond de eeuwwisseling bij Cosmic Theater in Amsterdam ging werken. Er opende zich toen een hele nieuwe wereld voor mij. Een wereld waarbinnen ik ook mijn eigen culturele identiteit beter kon duiden. Cosmic Theater, inmiddels ter ziele gegaan en destijds onder leiding van John Leerdam, was landelijk gezien één van de pioniers op het gebied van diversiteit in de culturele sector. Wij richtten ons o.a. op het ontwikkelen van cultureel diverse makers, produceren en programmeren van voorstellingen over migratiethema’s en hadden een sterk cultureel diverse achterban. Al met al een mooie tijd bij Cosmic Theater en ik heb er een fundament kunnen leggen waar ik gedurende de rest van mijn loopbaan op heb kunnen bouwen. 

Dat brengt ons via veel omzwervingen naar het nu. Als directeur van PRINS27|in het Koorenhuis en relatief nieuwe inwoner van Den Haag doet het pijn om te zien en ervaren hoe gesegregeerd deze stad in werkelijkheid en van dichtbij is. Sommige mensen die ik daarover spreek hebben de neiging dit te relativeren; ‘dat valt toch wel mee’ of ‘het gaat toch juist heel goed’ hoor ik dan. Voor mijn tijd hier heb ik in diverse andere steden gewoond en gewerkt, o.a. lange periodes in Amsterdam en Rotterdam. Anders dan ik in die steden heb ervaren, lijkt het in Den Haag heel gewoon dat bevolkingsgroepen volledig langs elkaar heen leven, weinig interesse en oog hebben voor elkaar en dat eigenlijk ook wel gewoon prima vinden. Daarnaast zie ik hoe Haagse culturele instellingen, die zelf vaak nauwelijks een afspiegeling vormen van de Haagse bevolkingssamenstelling, klungelig en geforceerd worstelen met (culturele) diversiteit en hoe daarmee om te gaan. 

Bij het Koorenhuis staat in ieder geval culturele diversiteit hoog op onze prioriteitenlijst. Wij hebben relaties en samenwerkingsverbanden opgebouwd met verschillende organisaties en individuele kunstenaars, performers, etc. Naast Divers Den Haag nemen wij deel aan het Haags Migrantenerfgoed Netwerk. Sinds september 2017 is er een medewerker Diversiteit en Lokale Verbinding bij ons werkzaam, die zich onder meer richt op het leggen van verbindingen met het (cultureel) diverse veld binnen Den Haag. Daarbij staat  voorop: wees open, gastvrij, flexibel en integer, én vooral doe het niet alleen vóór, maar vooral mét hen samen. 

 

Dat wij alles perfect doen, wil ik zeker niet beweren. Er valt bij het Koorenhuis op dit terrein nog veel te winnen en verbeteren. Maar diversiteit maakt in ieder geval een vast onderdeel uit van onze organisatie en onze modus operandi. Omdat wij als cultureel-maatschappelijke instelling een verplichting voelen een positieve bijdrage te leveren aan het verbinden van zoveel mogelijk mensen met diverse achtergronden en daarmee aan het verminderen van de segregatie in de stad en verbeteren van het leefklimaat. Maar ook omdat diversiteit ons veel kansen en mogelijkheden biedt en de superdiversiteit van Den Haag ook juist datgene is wat de stad bijzonder maakt.

Sewan Mumcuyan

directeur-bestuurder PRINS27 | in het Koorenhuis